Opis projektu
aAIdle to codzienna gra w zgadywanie modeli AI. Każde wyzwanie daje graczowi wskazówki i zestaw możliwych odpowiedzi, a następnie prosi o wskazanie modelu pasującego do ukrytej odpowiedzi.
Gra ma ułatwiać poznawanie szybko zmieniającego się świata modeli AI bez zamieniania go w kolejną tabelę. Łączy krótkie codzienne sesje z rosnącym katalogiem modeli, wydarzeniami historycznymi i bardziej zabawowymi wskazówkami wizualnymi.
Pomysł na grę
Pierwotny pomysł powstał podczas jednej z pierwszych rozmów z Michałem Wojdylakiem. Zamiast traktować prompty jako cel sam w sobie, Michał zaproponował spojrzenie na szerszy krajobraz sztucznej inteligencji: modele, systemy, metody i ludzi, którzy sprawiają, że te rzeczy są użyteczne. To wyznaczyło kierunek gry o odnajdywaniu modelu stojącego za odpowiedzią.
Tryby gry
Tryb Classic jest główną grą opartą na porównywaniu modeli. Wykorzystuje kategorie takie jak data wydania, rodzina modelu, dostawca, długość kontekstu i możliwości, żeby pomóc zawęzić odpowiedź. Codzienne wyzwania są wybierane deterministycznie po stronie serwera, a odpowiedź pozostaje ukryta do ukończenia gry.
Tryb Emoji przedstawia model lub pojęcie za pomocą sekwencji emoji. Tryb Timeline zamienia katalog modeli w wyzwanie historyczne, w którym trzeba ułożyć wydania modeli i wydarzenia AI we właściwej kolejności. Razem te tryby pozwalają wykorzystywać ten sam katalog do dedukcji, rozpoznawania i nauki.
Jak to działa
Frontend jest aplikacją typu single-page zbudowaną w React i Vite. Odpowiada za interfejs, lokalny postęp anonimowych graczy, animacje i dostępne kontrolki gry.
Backend to serwis w Rust zbudowany przy użyciu Axum i SQLx, który używa SQLite do przechowywania katalogu, codziennych wyzwań, zgadywań, kont, postępu i zagregowanych statystyk. API jest źródłem prawdy: wybiera wyzwania, ukrywa odpowiedzi, sprawdza zgadywania i zapisuje ukończenia.
Retry są idempotentne, a liczba prób jest ograniczona rozmiarem puli odpowiedzi, więc odświeżenie strony lub dwukrotne wysłanie tego samego żądania nie tworzy dodatkowego postępu. Zalogowani gracze mogą synchronizować zweryfikowany postęp między urządzeniami, a anonimowi mogą grać bez zakładania konta.
Mała gra oparta na prawdziwym systemie
Interfejs jest celowo lekki, ale aAIdle zawiera elementy produkcyjnej aplikacji webowej, o których łatwo zapomnieć przy małym projekcie. Projekt ma wersjonowane kontrakty API, logowanie hasłem i przez OAuth, ochronę CSRF, odzyskiwanie kont, role administracyjne, zgłaszanie problemów, migracje, walidację danych seed oraz osobne testy frontendu i backendu.
Chciałem też, żeby gra pozostała wygodna w użyciu wraz z rozwojem. Frontend można zainstalować jako PWA, katalog modeli da się przeglądać niezależnie od codziennego wyzwania, a deployment rozdziela statyczny frontend od prywatnego kontenera API.
Deployment
aAIdle jest wdrażane na VPS-ie przez GitHub Actions. Każde wydanie przechodzi testy, dostaje wersję SemVer, a następnie służy do zbudowania obrazu API w Rust, publikowanego w GitHub Container Registry. Frontend z Vite jest budowany jako statyczne assety i przesyłany razem z konfiguracją uruchomieniową.
Na VPS-ie Caddy serwuje statyczną aplikację SPA i przekazuje żądania /api/* do prywatnego kontenera API zarządzanego przez Docker Compose.
API i jednorazowy serwis seed współdzielą trwały wolumen SQLite, a wersjonowane wydania frontendu są przełączane atomowo przez symlink current.
Dzięki temu statyczne assety pozostają łatwe do wycofania niezależnie od runtime'u aplikacji, a wdrożona wersja jest widoczna w samej aplikacji.
Podsumowanie
aAIdle to eksperyment z zamianą technicznej ciekawości w codzienny nawyk. Jest jednocześnie grą, katalogiem modeli i ćwiczeniem z budowania bezpiecznej aplikacji opartej na serwerze, od początku do końca. Najważniejsze ograniczenie jest też najprostsze: gra ma dawać powód, żeby wrócić jutro.